Lieve Ria,
Ondanks jouw leven met al zijn ups en downs was jij altijd ons Ria met het goede humeur en de vrolijke verhalen.
Je was een van de mede oprichters van onze mooie club en als secretaresse mede verantwoordelijk
voor de mooie uitgroei naar de club die wij nu kennen. Ook ons clublied, vaak gezongen, is van jouw hand.
Jouw warmte, humor, directheid en de te pas en ongepaste
uitgesproken oneliners en bijna historische vragen en zinnen blijven ons bij en
gaan nog vaak genoemd worden. Met name dat laatste. Die zinnen, die vaak midden
in een serieus gesprek, door jouw gemaakt werden.
Zinnen die nergens op sloegen en daardoor voor grote hilariteit zorgde.
Ria, ons Ria jij gaat voor ons in het gouden kastje. Het kastje van herinnering en van nooit vergeten.
Het kastje zonder slotje met een deurtje dat vaak vanzelf open gaat voor mooie herinneringen aan jouw en de verhalen die daar bij horen.
Ria laat ze daar boven ook zo van jou genieten, net zoals wij hier ook van jou genoten hebben.
Je wandelmaatjes.